Gegevensblad

Biologische Beschrijving

Specificiteit	CX3CL1/Fractalkine Chemokine Domain Antibody [K3M15] detecteert endogene niveaus van totaal CX3CL1/Fractalkine Chemokine Domain-eiwit.
Achtergrond	CX3CL1, ook bekend als fractalkine, is het enige lid van de CX3C-chemokinefamilie en wordt gekenmerkt door drie aminozuren die de eerste twee geconserveerde cysteïneresiduen scheiden. Het wordt gesynthetiseerd als een type I transmembraanproteïne van 373 aminozuren, bestaande uit vier hoofddomeinen: een N-terminaal chemokinedomein dat chemoattractie medieert, een mucine-achtige steel die celadhesie ondersteunt, een transmembraansegment dat het eiwit aan het celoppervlak verankert, en een cytoplasmatisch domein dat betrokken is bij intracellulaire signalering. Fractalkine vertoont op unieke wijze zowel chemotactische als adhesieve eigenschappen, werkend als een membraangebonden adhesiemolecuul en, na splitsing door metalloproteïnasen ADAM10 en ADAM17, functionerend als een oplosbaar chemoattractant. De receptor, CX3CR1, is een G-eiwitgekoppelde receptor die tot expressie komt op immuun- en vasculaire cellen, waaronder monocyten, macrofagen, NK-cellen, T-cellen en gladde spiercellen. De binding van CX3CL1 aan CX3CR1 activeert meerdere signaalroutes, waaronder PI3K, MAPK, AKT, Src en eNOS, die de adhesie, migratie, overleving en resistentie tegen apoptose van immuuncellen reguleren. De CX3CL1–CX3CR1-as is betrokken bij belangrijke fysiologische processen zoals immuunbewaking, angiogenese en weefselherstel, terwijl het ook bijdraagt aan de pathogenese van aandoeningen zoals atherosclerose, kanker en neuro-inflammatie door de rekrutering van ontstekingscellen en vasculaire disfunctie te bevorderen. Genetische varianten in CX3CR1 kunnen de receptoractiviteit wijzigen en de individuele gevoeligheid voor inflammatoire en degeneratieve ziekten beïnvloeden.

Specificiteit

CX3CL1/Fractalkine Chemokine Domain Antibody [K3M15] detecteert endogene niveaus van totaal CX3CL1/Fractalkine Chemokine Domain-eiwit.

Achtergrond

CX3CL1, ook bekend als fractalkine, is het enige lid van de CX3C-chemokinefamilie en wordt gekenmerkt door drie aminozuren die de eerste twee geconserveerde cysteïneresiduen scheiden. Het wordt gesynthetiseerd als een type I transmembraanproteïne van 373 aminozuren, bestaande uit vier hoofddomeinen: een N-terminaal chemokinedomein dat chemoattractie medieert, een mucine-achtige steel die celadhesie ondersteunt, een transmembraansegment dat het eiwit aan het celoppervlak verankert, en een cytoplasmatisch domein dat betrokken is bij intracellulaire signalering. Fractalkine vertoont op unieke wijze zowel chemotactische als adhesieve eigenschappen, werkend als een membraangebonden adhesiemolecuul en, na splitsing door metalloproteïnasen ADAM10 en ADAM17, functionerend als een oplosbaar chemoattractant. De receptor, CX3CR1, is een G-eiwitgekoppelde receptor die tot expressie komt op immuun- en vasculaire cellen, waaronder monocyten, macrofagen, NK-cellen, T-cellen en gladde spiercellen. De binding van CX3CL1 aan CX3CR1 activeert meerdere signaalroutes, waaronder PI3K, MAPK, AKT, Src en eNOS, die de adhesie, migratie, overleving en resistentie tegen apoptose van immuuncellen reguleren. De CX3CL1–CX3CR1-as is betrokken bij belangrijke fysiologische processen zoals immuunbewaking, angiogenese en weefselherstel, terwijl het ook bijdraagt aan de pathogenese van aandoeningen zoals atherosclerose, kanker en neuro-inflammatie door de rekrutering van ontstekingscellen en vasculaire disfunctie te bevorderen. Genetische varianten in CX3CR1 kunnen de receptoractiviteit wijzigen en de individuele gevoeligheid voor inflammatoire en degeneratieve ziekten beïnvloeden.

Gebruiksinformatie

Toepassing

WB, ELISA

Verdunning

WB

1:2000

Reactiviteit

Mouse

Bron

Rat Monoclonal Antibody

MW

Opslagbuffer

PBS, pH 7.2+50% Glycerol+0.05% BSA+0.01% NaN3

Opslag
(Vanaf de datum van ontvangst)

-20°C (avoid freeze-thaw cycles), 2 years

Referenties

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33391453/
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/24556958/

Toepassingsgegevens

WB

Gevalideerd door Selleck

Lane 1: Mouse brain